Mobiel

In Bellewaerde geven een paar kinderen constant een stand van zaken door aan hun ouders.

SMS: We wachten op de trein.
SMS: Aangekomen in het station.
SMS: We wachten op de bus.
SMS: Aangekomen in Bellewaerde.
SMS: We wachten aan de kassa.
SMS: Enzovoort.

De volwassenen grappen over de constante stroom. Jana beweert dat ze zo'n gsm pas nodig zal hebben wanneer ze 20 is. 'Want nu stuur ik sms-jes met de telefoon van mijn mama.'

Juf Isabelle lacht. 'Oh, dat ga ik onthouden! En als je dan een lief hebt? Of je wil geheimen delen met je vriendinnen? Wil je dat nog altijd doen met de telefoon van je mama?'

'Oké dan,' zegt Jana. 'Misschien wil ik er wel eens als ik 18 ben.'

Schrijverken

Vanmiddag op de afsluitronde op school mogen de jarigen het podium op. Thema: waterdieren. De kinderen vinden het nog steeds leuk om zich voor dat maandelijks terugkerend feest te verkleden. Heel soms bereiden we dat grondig voor, meestal is het improviseren. Gisteravond alweer. Lukas kon het dolfijnenpak aan, dat was makkelijk. Maar wat met Jana?

Ik dacht aan deze inktvis - gemaakt uit verschillende kleuren oude broekkousen. Zij kwam tijdens de brainstorm 'welke waterdieren bestaan er allemaal?' met nog een veel origineler idee. Ze zette een hoornen bril op en stak een oude pen in het borstzakje van haar hemd. Schrijver! Schrijverken.

Meester Yves liet haar vertellen in de kring. 'Vier of zes poten, dat weet ik niet precies. Een klein insect dat schaatst over het water. Oh ja, insecten hebben altijd zes poten! Hij heet waarschijnlijk schrijverken omdat hij sporen achterlaat op het water. Daarom heb ik een oude pen mee. Die is nog van mijn overgrootouders geweest. Ik zal hem even laten rondgaan. Je kunt de kop vervangen door een dikker model. Nu is hij heel scherp.'

De meester gaf haar een inktpot als extra accessoire en zocht het gedicht van Guido Gezelle op. Waartoe zo'n feest allemaal leiden kan.