Toekomstplannen

Jana: Als ik later paardrijdster ben, dan ga ik af en toe ook naar het buitenland moeten, voor wedstrijden en zo. Ook als ik later een restaurant. Om dingen te proeven uit andere landen.

Lukas: En wat ga je dan met je kindjes doen?

Jana: Je moet wel geen mama of papa worden, hoor. Ik weet nog niet of ik kinderen zal hebben.

Lukas: ...


(Verbaasd.)

Vol bewondering

Lukas is zo grappig.
Jawadde!

Doopritueel

In bad:

Mama, geloof jij in God?
Neen. En jij?
Ik wel maar nu ben ik even druk bezig.


(En ondertussen doopt ze Lukas.)

Eerste woordspeling

De eerste keer dat ze bewust een woordspeling maakt, gebeurt wanneer Lukas zich in het grote bed uit zijn slaapzak wurmt. Ze kijkt naar de platte achtergebleven slaapzak en zegt alert:

Slapzak. 



Wat is ze slim en origineel. En wat is hij schattig als hij met van die ingehouden minipassen in zijn slaapzak rondloopt. Een kleine, zachte pinguïn met een bijzonder hoge aaibaarheidsfactor.

Afgestudeerd

Dus Lukas is vandaag voor de laatste keer bij de baby's?
Dan is dat een soort feestje voor hem!


De essentie van afstuderen snapt ze al.

Prutske

't Is een prutske, hé.
Maar hem dat niet zeggen, hoor!

Grote en kleine dingen

Al een hele tijd (mààààànden) vertellen Allerliefste of ik haar voor het slapengaan of de kleine en grote dingen van de voorbije dag. Ook al een hele tijd (wééééééken) kruipt ze voor het slapengaan nog even in het spijlenbedje om Lukas slaapwel te knuffelen.

Daar betrapte ik ze deze week. Jana fluisteren in zijn oortje.
Lukas met een zacht glimlachje, zo eentje van puur genieten.


Ik heb hem verteld over grote en kleine dingen!

Vlagjes

Onderweg naar Zwijnaarde rijden ze elke donderdag langs het kanaal en langs een paardenweide.

's Avonds vertelt ze daar over:
Lukas kijkt naar alle kanten! Naar de boten en de paarden.

's Avonds vertelt Moeke Mieke daar ook over:
Ze heeft weer iets wijs gezegd. Wat was dat nu weer?
Oh ja. We zagen een boot met een vlag.
Daar is iemand jarig!
Dat kwam zo spontaan en ik vond dat zo goed gezien van haar.
Ik dacht, dat moet ik zeker vertellen.


Et voilà, blogmateriaal.

Een klapke slaan

Terwijl ze achter de toonbank staat...

Mijn man komt in de winkel. Hij mag dat. Hij is nog een babietje en daarom heb ik met mijn andere man gevrijd. Jij kent mijn man niet. Hij heet Diego. Hij woont in Mexico in een tentje. En ik woon bij hem. De ene euro mag U al neemenen. Wat bent U aan het doen? En in Mexico hadden wij pindakaas gegeten en chocomousse en nog andere dingen. Fruit te koop! Iemand mag komen kopen! ik ben niet getrouwd met mijn man Diego. Wij hebben gewoon gevrijd.

Terugreis

Slaap Lukas 
Slaap


Slaap Lukas
Slaap 


In de gloooriiiiaaaa

Introductie

Lukas is mijn broertje.
Hij is soms grappig en soms een varkentje.



(Jana leidt de buurmeisjes van de camping naar onze plek...)

Telefoontje

Ga je Lukas eens doorgeven?

Er zijn niet zoveel mannen die graag telefoneren, maar hij gelukkig wel.

Speelplaats

't Is nog een kleintje, hé.

Zo verdedigt ze haar broer tegenover nichtje A.
Ik stel me voor hoe ze dat later ook op de speelplaats zal doen en ben er helemaal gerust in.

Blijven proberen

Ik wil mijn tuuuuu-uuuutje.
Je hebt die weggeven met Pasen, weet je nog?
Je doet het heel goed.
Maar er zijn er nog in de schuif.
Die zijn voor Lukas.
Maar ik kan ze eens passen.

Banaan

Soms wil ze nog aan de borst. Zoals haar broer.
En soms lukt het om ook écht te drinken.

Dat is banaan!

Flink in missen

Allerliefste brengt meestal souvenirs mee van zijn buitenlands werk. En dat is natuurlijk heel lief, maar verwennerij is eerder nodig wanneer hij afwezig is. Terug thuis zijn is al zo'n cadeau op zich. Dus bedachten we samen een doos met kaartjes voor elke dag (aftellen...) en een verrassing af en toe.

Allerliefste zette klaar en ik zie dezer dagen hoe het werkt. Jana is zeer enthousiast. Lukas eerder verrast om wat hij in zijn handen krijgt. Verder blijft het een hele onderneming. Niet alleen praktisch (petanquespelers vragen om even een oogje in het zeil te houden terwijl ik snel om brood ga... en de buren inschakelen wanneer ik een trein naar Brussel moet halen en de kinderopvang staakt). Maar vooral emotioneel weegt het (en ze slaapt bijna elke nacht in het grote bed). 

Zoals zondagavond: Lukas lag al in bed en Jana zat in bad toen ik telefoon kreeg van Allerliefste. 

Het deel van de conversatie dat Jana hoorde was "ik weet niet of het gaat lukken, Jana zit nu in bad, misschien kunnen we straks nog in een handdoek voor de computer gaan zitten, en anders is het voor een andere keer." 

Nog tijdens dat gesprek had Jana begrepen dat Allerliefste op het eigenste moment kon Skypen en later niet meer. Nog voor ik toelegde en zonder dat ik haar moest aanmanen, zag ik hoe ze haar ogen dicht deed, haar lippen stijf op elkaar hield en haar hoofd half onder water bracht, zeep nam en snel haar haar begon te wassen. Terwijl het normaal altijd een hele onderhandeltoer is, deed ze het nu - in allerijl - allemaal zelf. Om zo rap mogelijk uit bad te komen en voor die computer te kunnen gaan zitten.

Zo flink in missen dat ik er niet goed van was.

Edit: Dinsdagochtend weet ze dat ik op tijd in Brussel moet zijn en murmelt ze zachtjes tijdens het omkleden: Mama, eerst mijn luier, hé. Frappant hoe ze me door en door kent. 's Morgens kom ik zelf maar traag op gang en ben ik vaak in de war. Frappant vooral hoe ze zo hard haar best doet om mij in de ochtendspits te helpen.


Woensdag kan ik haar -niet afgesproken en uitzonderlijk- iets vroeger halen in het dagverblijf. "Leuk, hé, een beetje meer tijd samen?" Haar wijsneuzerig antwoord: Ja, want jij mist papa ook. Iedereen mist papa! 

Favoriet spel

Niet met de poppen spelen.
Geen torens bouwen met duplo.
Niet in het keukentje staan.
Soms eens op de fiets.
Binnen of buiten.
(En buiten op de glijbaan.)
Weinig met de bal.

Wel heel veel knutselen.
En picknicken!!

Haar zelf gevonden fantasiespel. Een groot deken op de vloer dat ze omringt met kussens in allerlei kleuren en formaten. Speel-eten uit haar winkel en kookattributen uit haar keuken... Alles uitgestald.
Het knuffelnijlpaard erbij gesleept. Knutslegerief voor als ze zich tijdens haar picknick zou vervelen.
Haar fiets want dan kan ik bij de picknick nog een uitstap maken! 

Daarna worden wij uitgenodigd en krijgen we eieren en taart. Pas op, het is nog warm! 
Niet met je handen eten! Wacht op een vork. Wacht nog even, ik haal ook messen. 
Ietwat onwennig doen we mee. Met Lukas op onze schoot.
Al kunnen we hem nooit lang in bedwang houden.
Naar alles graaien. Potje, bekers, plastic fruit in zijn mond. Aan alle details prutsen.
Het blaadje van een appel, het etiketje van de taartmuts.


Ideale compagnie op een picknick. Die twee...
We laten ze deze zomer misschien alleen op vakantie vertrekken!

Opvoedkunde

Ik ben de mama en papa is de papa. Jij bent mijn kindje en Lukas is mijn papa.
Oké.
Mamaaaaa?
Ja.
Eum. Neen. Kindje?
Ja.
Jij moet mij helpen.

Daarna vergist ze zich nog verschillende keren in haar en mijn rol.
Even later houdt ze het behoorlijk goed vol, al is het niet echt een volwaardige moederrol:

Jij moet gaan slapen.
Maar ik wil niet. Ik wil eerst nog op bed springen!
Ja, goed. Ik ook.
En ik wel nog een koekje.
Oké. Neem maar.


Ik dacht dat ze strenger zou zijn. Stiekem hoopte ik zelfs dat ze zich zodanig in mijn moederpositie zou verplaatsen dat ze op den duur zou merken dat haar kleutervragen soms vermoeiend en zelfs onmogelijk zijn. Maar misschien hoopte zij hetzelfde effect bij mij. Dat ik me zodanig in haar kinderrol zou inleven en op den duur zou merken dat die kleutervragen juist heel gemakkelijk ingewilligd kunnen worden. Dat moeders helemaal niet altijd neen hoeven te zeggen. "Neen mama, opvoeden hoeft helemaal niet zo moeilijk te zijn."

Van nu en straks

Gisteren was ik nog een klein babietje, hé.
(Gisteren is alles in het verleden. Morgen is alles in de toekomst.)

Ik ga veel hikken, dan word ik een mama (als de kinderen hikken zegt Melissa in de buitenschoolse kinderopvang dat ze groeien) en dan krijg ik tien tweelingen en Lukas is de papa en ik koop veel sitters en veel babybedjes en ik geef groentenpap. 

Flink zo

Lukas heeft zijn groentenpap volledig opgegeten.
Dan moet hij niet in de hoek staan!





(Ocharme onze eventuele kleinkinderen...)